• بیشترین شیوع انها در یائسگی است و اهمیت بالینی آنها ، ایجاد AUB و مهم تر از آن خطر کانسر میباشد .
• اکثرا بدون پایه ( Sessile ) و نیمکره ای ( ندرتا پایه دار ) بوده و معمولا سلولهای استرومال مونوکلونال هستند ودر ژن 6P21  دارای باز سیتوژنتیکی هستند .
• هیستولوژیک : پولیپها از سلولهای استوانه ای شکل تشکیل شده اند و گاها دارای یک استرومای آدنوماتو وساختاری شبیه آندومتری طبیعی هستند ولی غددی متسع شبیه هیپرپلازی کیستیک در آنها دیده میشود.

 

• به آن استوئیت دفورمانس هم میگویند .
• قبل از ۴۰ سالگی نادر است و در مردان شایعتر میباشد.
• پاتوژنز : ویروس سرخک و پارومیکسوویروس ها دخیلند. ویروس سرخک در بروز رسپتور RANK دارد  و  پارومیکسوویروس ها محرک تولید IL6 هستند .اولین مرحله در پاتوژنز این بیماری شامل فعال شدن استئوکلاستها ، افزایش تشکیلات عروقی و از دست رفتن استخوان میباشد . 
• مورفولوژی :شایعترین مناطق در گیر در بیماری مولتی فوکال : ستون مهره ها ، جمجمه و استخوانهای لگن است .استخوانهای تازه بصورت یک الگوی موزائیکی کنار هم قرار میگیرند که به آن نمای اره مویی ( Jigsaw Puzzle ) گفته میشود .
• نمای اره مویی ( Jigsaw Puzzle ) پاتوگنومیک بیماری پاژه است .این نما را در سیروز اولیه صفراوی هم میتوان دید .

• پولیپ درطنابهای صوتی که به آن نــــــدولهای واکــــنشی هم گفـــــته میشود ، اکثرا در سیگاریهای قهار و یا در افرادی که فشـــــــار زیادی بر طنابهای صــــــــوتی خود وارد میـــــــــــکنند بوجود می آیند ( ندول خوانندگان  Singer,s Nodules ) .
• این ندولها معمولا دو طرفه هستند در حالیکه پولیپها ضایعاتی یک طرفه میباشند.در بالغین و خصوصا مردان میزان ابتلا بیشتر است .
• مورفولوژی :این ندولها برجستگی های صاف ، گرد یا بدون پایه میباشند که بزرگترین آنها بیش از چند میلی متر نیست .عمدتا روی طنابهای صوتی حقیقی قرار دارند. بطور نمادین توسط اپی تلیوم سنگفرشی که ممکن است کراتوتیک ، هیپرپلاستیک یا حتی دیسپلاستیک باشند پوشیده میشوند.این نودولها دارای مرکزی از بافت پیوندی میگزوئید شل است که کم و بیش فیبروتیک و دارای تعداد زیادی مجاری عروقی میباشد .
• با افزایش میزان ارتشاح سلولهای التهابی در استرومای این ضایعات ، بطور مشخص باعث ایجاد تغییراتی در صدا شده و اغلب سبب کلفتی پیشرونده صدا میشوند.
• ضایعات پولیپی یا ندولی در حنجره تقریبا هیچگاه منشا سرطان نیستند .

 

• بر خلاف کارسینوم کیسه صفرا این نوع کارسینوم در مردان شایعتر بوده و خطر این تومورها در همراهی با این موارد افزایش می یابد : عفونت با فلوک مجاری صفراوی مثل کلونورکیس سین نسیس همانند کلانژیوکارسینومهای داخل کبدی ، PSC یا کلانژیت اسکلروزان اولیه و همچنین IBD  .
• کلانژیوکارسینومهای خارج کبدی هیچ ارتباطی با سنگهای صفراوی ندارند .
• مورفولوژی : ندولهای خاکستری و سفت در دیواره مجاری صفراوی که غالبا آدنوکارسینوم میباشند.
• تظاهرات مهم : هپاتومگالی ( ۵۰ درضد ) ، کیسه صفرای متسع قابل لمس ( ۲۵ درصد ) ، آلکالن فسفاتاز بالا ، افزایش ترانس آمینازها ، ادرار رنگ شده توسط صفرا و PT طولانی .
• باوجود اندازه کوچک کلانژیوکارسینومها ، اما این تومورها زمان تشخیص غیر قابل عمل هستند .
• تومورهای کلاتزکین : کارسینومهایی هستند که از محل دو شاخه شدن مجاری کبدی چپ و راست بر میخیزند.
• تشخیص افتراقی مهم : کارسینوم سر پانکراس

 

•  در زنان و در دهه ۷ زندگی شایعتر بوده ، ودر ۶۰ تا ۹۰ درصد موارد سنگهای کیسه صفرا دیده میشوند .
• اکثرا آدنوکارسینوم هستند ودر زمان کشف تومور ، کبد را بصورت گریز از مرکز ( Centrifugally ) مورد تهاجم قرار میدهند .
• رشد آنها به دو بصورت قارچی و اینفیلتراتیو بوده که نوع اینفیلتراتیو شایعتر بوده و معمولا محدوده مشخصی ندارد و بصورت یک ضخیم شدگی منتشر و سفت دیواره کیسه صفرا مشخص میشود ، این تومورها زره مانند (Scirrhous) و بسیار سفت هستند.